Je opent de voorraadkast en ziet dat je pot honing hard, korrelig of troebel is geworden. Geen zorgen: er is niets mis mee. Sterker nog, het is vaak een goed teken.
Wat is kristallisatie?
Honing bestaat grotendeels uit twee natuurlijke suikers: glucose en fructose. Glucose lost minder makkelijk op dan fructose. Na verloop van tijd vormt de glucose kleine kristallen, waardoor de honing dikker wordt en van structuur verandert. Dat proces heet kristallisatie en het is volkomen natuurlijk.
Waarom het goed nieuws is
Pure, onbewerkte honing kristalliseert vroeg of laat bijna altijd. Industrieel bewerkte honing wordt vaak sterk verhit en gefilterd om kunstmatig lang vloeibaar en helder te blijven. Een pot die na een tijdje kristalliseert, gedraagt zich dus precies zoals echte honing hoort te doen.
Kristallisatie zegt bovendien niets over bederf. Goed bewaarde honing is vrijwel onbeperkt houdbaar.
Waarom de ene honing sneller kristalliseert dan de andere
De verhouding tussen glucose en fructose verschilt per bloem waar de bijen op vlogen. Honing met relatief veel glucose, zoals veel bloemenhoning, kan al binnen weken kristalliseren. Fructoserijke soorten blijven maanden of zelfs jaren vloeibaar. Ook de temperatuur speelt mee: rond de 10 tot 15 graden gaat het het snelst.
Weer vloeibaar maken? Zo doe je dat
- Zet de pot au bain-marie in een pan met lauwwarm water van maximaal 40 graden.
- Roer af en toe en geef het even de tijd.
- Gebruik geen magnetron en geen kokend water: te veel hitte gaat ten koste van de smaak en kwaliteit.
Of laat de honing gewoon zoals hij is. Gekristalliseerde honing is smeerbaar en doet het prachtig op vers brood.
Zo voorkom je snelle kristallisatie
- Bewaar honing op kamertemperatuur, niet in de koelkast.
- Houd de pot goed gesloten en droog.
- Zet hem uit direct zonlicht.
Benieuwd hoe verschillend honing kan zijn? Bekijk ons assortiment of doe de honingwijzer.